สายฝนที่หล่นพรำตอกย้ำให้น้ำตาเจ้ากรรมไหลอาบแก้มอีกครั้ง... ข้างกายของหล่อนคือชายหนุ่มร่างกำยำนอนหลับสนิทเหมือนไร้ชีวิต สิ่งที่บ่งบอกได้ว่าเขายังหายใจอยู่ คือแผ่นอกที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะของลมหายใจ..
นี่เธอกำลังร้องให้เหรอ? ร้องให้เพราะอะไร? เสียใจเหรอ?
เปล่า
...............
แผ่นภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ เริ่มผ่านเข้ามาทีละนิด จากภาพที่เลือนลางเหมือนความฝันค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น...แสงไฟวูบวาบตามจังหวะดนตรีที่เร้าใจ
เธอนั่งอยู่คนเดียวที่หน้าเคาน์เตอร์จำหน่ายเครื่องดื่ม ของผับแห่งหนึ่งย่านพัฒนาการ...
"ถ้าไม่รังเกียจ ขอผมเลี้ยงเครื่องดื่มนะครับ"
เสียงนุ่ม ๆ ดังขึ้นที่ด้านหลังของเธอ....เมื่อหันไปก็พบกับชายหนุ่มหน้าตาดี ส่งยิ้มให้อยู่ เมื่อสบตากันเลือดสาวในกายเธอถึงกับฉีดพล่าน..
"ดะ..ดะ..ได้สิคะ เชิญนั่งค่ะ"
เธอตะลึงจนเอ่ยปากเชิญเขานั่งอย่างไม่รู้ตัว...
"มาคนเดียวเหรอครับ ?"
เขาเริ่มบทสนทนาอย่างง่ายๆ............
"อ๋อ เฉพาะวันนี้ค่ะ ปกติเพื่อนมาด้วย."
เธอตอบ..
"แล้ววันนี้เพื่อนไปไหนครับ ?"...
"ไปกับแฟนค่ะ"...
"ชื่ออะไรครับ?"...
"ชื่อ อาย ค่ะ"
"ผม ภูริ ครับ เรียกภูเฉย ๆ ก็ได้ยินดีที่รู้จักครับ"
เค้ายื่นมือออกมา.
"เช่นกันค่ะ"
เธอยื่นมือไปทักทายทันทีที่ มือของเขาและเธอสัมผัสกัน เลือดในกายเธอเริ่มฉีดพล่านอีกครั้งนึง.......นี่หรือเลือดสารุ่น ?...
การสนทนาดำเนินไปอย่างออกรสชาติ เขาและเธอคุยกันเหมือนรู้จักกันมานานแสนนานเ ครื่องดื่มแก้วแล้วแก้วเล่าผ่านไป...ฤทธิ์ของแอลกอออร์บวกกับเลือดในกายเธอ ทำให้แก้มที่อวบอิ่มของเธอเป็นสีแดงระเรื่อ........
จนถึงเวลาตีสอง...ก็ถึงเวลาต้องกลับ...เขาอาสาจะไปส่งเธอที่คอนโดแถวสวนหลวง ซึ่งเธอก็ไม่ปฏิเสธ...ตอนนนั้นเธอเองก็มีอาการมึน ๆ เดินไม่ค่อยตรงทาง ต้องให้เขาคอยประคองตลอดเวลา.........
เมื่อถึงคอนโดเขาประคองเธอขึ้นไปส่งถึงห้อง เธอจำได้ลางเลือนว่าได้ยินเสียงปิดประตูห้อง แต่ไม่มีเสียงเดินออกไป...ถึงตอนนี้เธอรู้แล้วว่ามันจะจบลงอย่างไร แต่ก็ยังไม่วายตื่นเต้นอยู่ดี....เขาตื่นแล้วนอนอมยิ้มมองเธออยู่....
"ร้องให้ทำไมครับเสียใจเหรอ ?"...
ฉันหันมาสบตาเขาช้าๆพร้อมกับส่งยิ้มให้แล้วตอบว่า.....
"ไม่ได้เสียใจหรอกค่ะ ดีใจต่างหาก ตั้งแต่แปลงเพศมา คุณเป็นผู้ชายคนแรกที่ไม่รู้....คนอื่น ๆ รู้ก่อนทุกทีเลย........"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น